Witamy na stronie skandalehistorii.pl

Witamy na naszej stronie poswiconej skandalom historii

Strona główna

Król Bolesław i biskup Stanisław

Jednym z pierwszych i zarazem najbardziej bulwersujących skandali w historii Polski, był konflikt biskupa krakowskiego Stanisława, z ówczesnym królem Bolesławem II Szczodrym. W czasie jednej z wypraw wojennych, rycerze króla na wieść o zdradach swoich żon zażądali natychmiastowego powrotu do kraju. W tym czasie ich ukochane oddawały się przeróżnym uciechom, w których towarzyszyli im możni. Bolesław, znany z ognistego temperamentu, postanowił definitywnie rozprawić się ze zdrajcami i zdrajczyniami. Okrutnym karom sprzeciwił się jednak biskup krakowski – Stanisław. W roku 1079 doszło do oficjalnego sporu między duchownym a władcą. Ten drugi skazał biskupa na obcięcie członków i w konsekwencji przyczynił się do jego rychłej śmierci. Przeciwko królowi wybuchł natychmiast bunt możnych, który doprowadził do całkowitego upadku Bolesława. Część społeczeństwa również zaczęła obawiać się porywczego króla. Władca musiał uciekać na Węgry, gdzie zmarł 2 lata później.

Życie erotyczne Kazimierza Wielkiego

Król Kazimierz Wielki należy do najwybitniejszych władców w historii Polski. Za jego panowania Polska stała się silnym, liczącym się na arenie międzynarodowej państwem. Jednak ostatni z rodu Piastów miał swoją dużą słabość. A było nią nic innego jak życie erotyczne. Król miał podobno szczególną zdolność do szybkiego zakochiwania się i równie szybkiego odkochiwania. Jego pierwszą żoną była Aldona Giedyminówna, której jak podaje wiele źródeł był wierny. Jednak z czasem Kazimierz Wielki został podwójnym bigamistą. Odesłał swoją drugą żonę, Adelajdę Heską, po czym związał się z Krystyną Rokiczanką. Warto jednak zaznaczyć, że nie skazał jej na śmierć, co niestety w tamtych czasach było dość częstą praktyką (przykład angielskiego króla Henryka VIII). Następnie monarcha związał się z Jadwigą Żagańską. Oprócz tego Kazimierz Wielki posiadał jeszcze kilka kochanek. Najbardziej znaną wśród nich jest słynna Esterka, z którą władca miał kilkoro dzieci. Oprócz tego doczekał się wraz ze swoimi dwiema żonami aż pięciu córek.

Radziwiłłowie a potop szwedzki

Była to jedna z najbardziej kontrowersyjnych sytuacji w dziejach Polski. W roku 1655 rozpoczął się atak Szwecji na Polskę, zwany popularnie „Potopem szwedzkim”. W tym samym czasie ród Radziwiłłów potajemnie planował uniezależnienie Litwy od Polski. Bogusław, na wieść o wstąpieniu obcych wojsk na teren Rzeczypospolitej, wyraził chęć do rozmów z królem Szwecji – Karolem X Gustawem. Tymczasem jego kuzyn – Janusz, poszedł jeszcze dalej. Podpisał bowiem w Kiejdanach deklarację lenną na znak poddania się Szwedom. Jednak niedługo później zmarł on w miejscowości Trykocin. Istnieje prawdopodobieństwo, że w nocy z 30 na 31 grudnia został otruty. Bogusław natomiast walczył po stronie szwedzkiej, zaś po potopie próbował odbudować swoją pozycję w Rzeczypospolitej. Większość historyków uznaje za zdradę chęć poddania się Radziwiłłów Karolowi X Gustawowi. Jednak część zaznacza, że Janusz Radziwiłł mógł w pewnym sensie poczuwać się do obrony swojego terytorium, z powodu zagrożenia ze strony Moskwy. Stąd też decyzja o nawiązaniu kontaktu i układem ze Szwedami, co jednak odbiło się negatywnie na stosunkach z Polską.

Targowica

Był to chyba najbardziej znany skandal, jaki miał miejsce w historii Polski. Ówcześni przywódcy magnaccy chcieli sprzeciwić się postanowieniom Konstytucji 3 maja, która wprowadzała w kraju monarchię konstytucyjną. Tym samym w roku 1792, w porozumieniu z carycą Katarzyną Wielką, dokonali zawiązania konfederacji, w celu przywrócenia starego ustroju Rzeczypospolitej. Sprawa ta wywołała w kraju wielkie oburzenie, gdyż magnaci dbając tylko i wyłącznie o swoje interesy, działali jawnie na szkodę państwa, które znajdowało się w rozsypce. Tym samym zdrajcy ojczyzny dali pretekst do interwencji zbrojnej Rosji na terenie Polski. Osłabione oddziały obronne kraju nie były w stanie sprostać konfrontacji z dobrze zorganizowanymi wojskami, wysłanymi przez carycę Katarzynę Wielką. Prędzej czy później musiało dojść do kapitulacji, zaś konfederatom targowickim udało się zająć tereny Rzeczypospolitej z pomocą armii rosyjskiej. Co ciekawe Rosjanie 15 marca 1973 sami rozwiązali konfederację targowicką. Nie była im już bowiem do niczego potrzebna, a na dodatek obawiali się, że uczestnicy spisku nie dotrzymają carycy wierności.

Zabójstwo Narutowicza

W dniu 9 grudnia 1922 roku odbyły się pierwsze w Polsce wybory prezydenckie. Gabriel Narutowicz pokonał w nich hrabiego Maurycego Zamoyskiego, a także trzech innych kontrkandydatów. Wybór ten przez część środowisk był nie do zaakceptowania, dlatego niemal natychmiast po ogłoszeniu wyników rozpoczął się bunt przeciwko prezydentowi. Mimo tego 11 grudnia Gabriel Narutowicz został zaprzysiężony na prezydenta II Rzeczpospolitej. Dokładnie trzy dni później, w Belwederze odbyło się przekazanie władzy Gabrielowi Narutowiczowi przez Naczelnika Państwa – Józefa Piłsudskiego. W dniu 16 grudnia ówczesny prezydent uczestniczył w otwarciu wystawy odbywającej się w pałacu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Został tam zastrzelony przez malarza powiązanego z endecją – Eligiusza Niewiadomskiego. Grób prezydenta znajduje się w Bazylice archikatedralnej św. Jana w Warszawie. Zamachowiec zaś został w roku 1923 skazany na karę śmierci.

Skandale to niestety nieodłączny element historii. Jak widać nie omijały one również Polski. Przeróżne wydarzenia bardziej lub mniej negatywne wiążą się przede wszystkim z ludźmi stojącymi na piedestale i osobami, które znajdowały się w ich otoczeniu. Często warto zagłębić się w te historie, gdyż są naprawdę interesujące.